دستش انگار نسیمی است ز گلزار بهشت

می کشد بر سر من

مهربان مادر من

می توان در نفسش بوی خدا را حس کرد

هر زمان دشت دل از غصه ی دوران خشکید

مادرم باران شد

نم نم از عشق برایم بارید

لنگ لالایی شب بود لبش

روز ها می خوابید

سرمن

دامن او

همه ی ثانیه ها می دانند

بیصدا سوختن مادر را

مادر ای هستی بخش

من اگر گل کردم

من اگر روییدم

تو زمینم بودی

شیره ی جان تو را نوشیدم

قدمت را بگذار

چشمم از منت پایت خالیست

گر چه از بار زمان سنگینم

سن و سالی دارم

دامن امن تو را میخواهم

تشنه ی یک خوابم

مادر ای خوب خدا

سخت نگیری بر من

بوی شیر از دهنم می آید !